Wstęp ...

 Blog ten ...założyłam w sumie jako formę mojego pamiętnika ...
Małe przemyślenia z życia ...takie tam -"trudne sprawy "
Trochę romantyzmu - trochę zabawy  ...
I jeśli trzeba służę pomocą ,
taką która jest w mojej mocy ...
Mogę pomilczeć, mogę wysłuchać ...
Bo na cierpienia nie jestem głucha...
Taka po części twarda ze mnie sztuka ..
Jak kiedyś powiedział mój kolega
"Wsadzić Ciebie do wulkanu
to jeszcze pamiątki przyniesiesz ,
nic Cię nie jest w stanie zabić
i się bardzo z tego cieszę "
Ale niech Was to nie zwiedzie .
W dzień fakt -twardo stąpam po ziemi ...
Walczę czasami jak Don Kichot z wiatrakami
I z urzędami i pesymistami
 i dnia codziennego przeciwnościami...
Ale gdy  noc nadchodzi ...
I dzieci oczy do snu  zamykają
Moje nadzieje - drzwi otwierają
I chętnie myśli w nocy toń oddaję
I taka krucha wówczas się staję ...
Zastanawiam się czasem ..
czy tylko ja ma dwa oblicza ?
W dzień jestem jak waleczny rycerz
a w nocy jak mała dziewczynka ....
I marzę tak sobie skrycie ..
że ten blog pozostanie po mnie
gdy już mnie tutaj nie będzie ...
I skończę tu na ziemi życie ..
To co w sercu mam i co myślę
Zostanie chociaż w małej cząstce
w bliskich memu sercu ludziom - umyśle ...
Bo Ci co mnie osobiście znają
Wiedzą , że stale powtarzam cytat ten :
 "Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"
I tylko w naszej duszy i sercu jest ...

Wybaczcie mi błędy , bo któż ich nie czyni
Nie jestem poliglotką i stylistyki znawczyni ...
Ale jeśli widzicie błędy w moim postepowaniu
Jeśli mogę coś zmienić, lub niechcący kogoś zranić ...
To bardzo proszę wskażcie mi drogę ...
Bo jestem tylko zwykłym człowiekiem
I tak jak każdy pobłądzić mogę .
Konstruktywną krytykę , też do siebie przyjmuję
Uczę się całe życie, i jestem pilnym uczniem ..
Więc piszcie śmiało bez obawy ...
Bo świat jest wielki i baaardzo ciekawy
A nasze myśli , choć "gołe czasami
Nie zawsze pięknie ubrane słowami
To wartość mają naprawdę wielką
Bo płyną z duszy jak wartką rzeką ...